TÓDALAS FRORES
QUE PLANTACHES NO
MEU ESPIRITO ALELADO
SECARON POR DESIDIA
DO ANTERGO ANO.
FALTACHES E TUMBADA NA CAMA
DESFÁGOME, E AS PÉROLAS
RODAN CADA SEMANA.
AINDA CREO NUN MIRAGRE
QUE ME ARROULE, DE UN ABRAZO
PERSONIFICADO EN TI,
PARA TER RAZÓN DE VIVIR.
PONLIÑAS DE TRIGO
NAS MIÑAS LEIRAS
E FROITOS PROHIBIDOS
NA MIÑA SEIVA.
NON ESCASEARÁ A IAUGA,
NON HABERÁ PAZ NEN AZAS
PARA A LIBERDADE QUE
DAS MAFIAS NOS RESCATE.
Estará o espello
A transparencia,
a consciencia
do gañado perdido
non é mais cunha zancadilla
para o trráfico de persoas
demasiado veraces
ou de mentes tolas (ou xenios),
eu agora
que fun perdendo a forza
que quero encerrame ata que morra
estará o espello empañado
cada vez que o meu reflexo
non teña a lus do seu lado.
cansa,
sen zocos
vivo excavando tumbas e censurandome
Miren
Transmítese tranquilidade
nado nos REMUÍÑOS aéreos
todo é paz
se te contemplo.
FORMADOS
Me he percatado
que a la par de mi experiencia
hai un camino entrelazado,
que es un privilegio para los
jovenes desfavorecidos
sen apoyos formados.
ENTRE O CAOS
DUN BOTELLÓN
OU ENTRE A VECIÑANZA
ESTUDIANTIL OU NON
O QUE SOÑES
ATOPARAS AMOR.
ESCALAR
Vou escalar
á cima máis alta
polas catro montañas
dunha saudade manca
Reconducirse e revivir
para disfrutar.
sentíame afogar
angustia sen freos
pola tua ausencia
e os legais velenos
quixera saber de ti
onde a marexada
me deixa ser feliz.
do fucsia vaise ao laranxa
na escalada escura clara das ceraas
do padecemento vaise ao insomnio...
,...A investigación é a estrela .
Coma 0 vran
agarda a iauga
coma o teu tcto espero
coma se aparece unha femia
cada ano conto o tempo
que me queda por verte e è de tanto quererte.
bañábamonos so mesmo
igual ca os peixes
pisabas ao fondo
para vir verme
sabendo ti de min
e eu case te queria
secretamente
e eu agora non sei xa
o que é tras tanto tempo é.
EU QUIXERA XASEGUIR ESTE POEMA
a TI QUE CHE PARECE?
Eu non son almirante
non teño ganas de seguir adiante
estando no presente ser.
Como tanta vida
que ten sido creadas
son un soño
cada hora que xira.
estoulle poñendo
monicreques ao tempo
pra fechar feridas
ao longo da miña vida
E a felicidade
unha realidade?finaron os que se foron
e tiñan as respostas
pra todos.
A traves
dos cristais
das miñas lentes
podo ver as verdades
e o incoherente.
Podo ver o amencer
e o atardecer
e eu so podo espectar
coma un espectador
cas mans atades
sen facer nada.
22-11-2024
Hay unha paisaxe
quitapenas arredor do arte
non me queria crer
a boa sintonia que teño con el.
eses dias de vivencias
compartindo amr e café
son
a resurrección
da miña morriña,
da miña ledicia
de vervos e poder sentir
que á cima da montaña
cheguei por fin.
o amor é verdadeiro
se se demostra primeiro.
AAromática
vara de canela,
ao atol
de cunchas e estrelas,
a ese contacto
polo que a gloria alcanzo
..a todo iso
que tarde ou cedo
me lev ao paraiso
achegarei a miña persoa
anque a espera sexa longa.
Doe e crévame o siso
chegará unha nova hora
en que por tí
loitarei coma unha loba,
serei o avatar
ata o rio chega´rán as miñas bágoas
e serei a caracola
se dende a Serra me escoitas.
Branco de sentir
de quedarte sen presion sicoloxica
verde da miña Terra
que verde torna ao branco da neve cubrindo a terra.
Ese lugar
que me chama tanto ,
que identifico conmigo
esvaecese co ilusorio
soño dunha estacion con fracaso.
ilusion,
falamos de ilusion
confortable é a soedade
e non te postres que ninguen e un señor
branca na branca neve
reloce coma as estrelas
as raices do horizonte
que marca os meus pasos a cegas
..
Que será do fin de verán
que sera da primaveira
cando non teñan sentidos
os fragmentos de poemas??.
A iauga do nacente
secará;
Ay, miña Terra!!
Sabes do doce sabor
dunha cereixa madura?
El buscabao en min
pero nada, nada dura.
con meia botella dauga
irei correndo ata a praia
asi o mar curara
todalas feridas que sangran.
miren
FRORES
quero xuntar
mil frores
para percibir
miles de cores
Perdin
os sentimentos
esquezo,
retirome
e non, non recupero
Se te retorces
máis de dez veces
e aguantas
que che rrastre
a marea
é que necesitas axuda.
Lanza una pelota,
toca un rasgado
con esa guitarra
que o teu tempo non sexan
sufrimentos e bágoas.
o teu asedio
é un hosteiro,
é un mosteiro
da fatalidade,
de rabia, sen poder voltar ao meu mar
deslizate os sentimentos.
blogger de Miren J. Cardeiro
Está semana en el taller de lectura tuvimos una grata visita.
¿Sabéis que es un Afilador ?
A algunos os sonará el nombre sin identificar muy bien a que se refiere la palabra “ Afilador”, y otros dirán que era un oficio muy antiguo sin más.
Pues bien.. esta semana tuvimos el placer de escuchar la historia de "O AFIADOR DE CADELIÑA" de la mano de su escritor Ramón Fernández Fernández.
Un escritor ourensano que tras su jubilación hizo realidad el sueño de plasmar en el papel todas sus creaciones fruto de investigaciones y relatos escuchados a lo largo de toda su vida.
En esta visita, Ramón nos contó cómo surgió la idea de escribir ese libro, qué buscaba con el mismo e incluso nos avanzó un poco sobre cómo acaba la historia.
En un principio, este cambio de rutina no parecía muy aceptado por parte de nuestros pacientes pero finalmente, tanto los participantes habituales del taller de lectura como otrxs que venían a "echar un vistazo" quedaron fascinados con la visita y el relato del libro e.. ¡incluso se animaron a leer un trozo del primer capítulo 1 que, por cierto, pinta muy bien.
Ya tenemos próxima adquisición para la biblioteca de Piñor, ¡votación unánime!
Aquí os dejamos unas fotos de cómo fue esta visita tan especial.
.jpg)
LA FONT
Si je témmene dans mon mond
tu serais la font
😘Busco tu sueño, y con el pensamiento
vislumbro tu alma ingrávida,
tu agua, tu vida y tu silabaria
forma de quererme.
pòr lo tanto, GRACIAS
Miren
Estoy esperándote a ti solo a ti mi vida
de un hombre solo buscándote a ti solo a ti
bueno y que no me haga daño, en nada y no quiera ni pueda
amor del solo tu mi vida, solo tu
solo tu mi vida y mi única alegría
y que nadie lo sepa...
solo el amor sea nuestro cómplice y las estrellas
estoy esperándote a ti estrella
y que solo el sol lo sepa
Gracy
Este ano as Letras Galegas están dedicadas á poeta Xela Arias.
Muller polifacética cunha importante obra como editora e tradutora que está considerada unha das principais impulsoras da poesía galega contemporánea.
Para rendirlle homenaxe estes días fixemos diferentes actividades.
Preparamos un mural con detalles da vida e a obra de Xela Arias. E fixemos uns "poemas deconstruídos" por diferentes zonas para ensalzar a poesía actual e concretamente algúns dos poemas da homenaxeada.
FELIZ DÍA DAS LETRAS GALEGAS!
